Ποιος θα τους ακούσει;

Ποιος θα τους ακούσει;

Ελλάδα/Κόσμος2 Μαϊου 2017

Η πολυδιάσπαση που εμφανίζεται εδώ και πάνω από 20 χρόνια στον εορτασμό της Εργατικής Πρωτομαγιάς ίσως ξεπέρασε χθες κάθε προηγούμενο. Αλλού η ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, αλλού το ΠΑΜΕ, αλλού η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και μια σειρά δυνάμεις της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, αλλού η ΛΑ.Ε., αλλού διάφορες μικρότερες οργανώσεις και συλλογικότητες. Αλλού όμως και η εργατική τάξη με τα ποικίλα κοινωνικά στρώματα. Πάντως όχι στις συγκεντρώσεις, στις διαδηλώσεις και στις πορείες.

Η Εργατική Πρωτομαγιά καθιερώθηκε ως ημέρα της εργατικής τάξης που οι εργάτες σε όλο τον κόσμο θα διαδήλωναν ταυτόχρονα για τα φλέγοντα αιτήματά τους. Αποσκοπούσε να ενώσει τους εργάτες όλους του κόσμου σε ένα κοινό παγκόσμιο μέτωπο κατά των εκμεταλλευτών τους. Καθιερώθηκε ως ημέρα ενότητας και όχι ως ημέρα διάσπασης των εργαζομένων.

Είναι αλήθεια, που ισχύει από την πρώτη στιγμή της εμφάνισης του οργανωμένου εργατικού κινήματος, ότι για τα προβλήματα των εργαζομένων δεν υπάρχει μία άποψη, μία πολιτική πρόταση για την επίλυσή τους.

Ωστόσο, η βάση πάνω στην οποία καλούνται οι εργαζόμενοι να κινητοποιηθούν -και την οποία μπορούν να κατανοήσουν μέσα από την εμπειρία τους- δεν είναι οι διαφορετικές πολιτικές προτάσεις, αντιλήψεις και απόψεις που υπάρχουν, αλλά τα ίδια τα προβλήματα τα οποία είναι κοινά και τους ενώνουν, ανεξάρτητα από τις ιδιαίτερες πολιτικές πεποιθήσεις που τους χωρίζουν.

Σήμερα οι Ελληνες εργαζόμενοι βιώνουν για έβδομο χρόνο την πολιτική των μνημονίων. Μαστίζονται από την ανεργία, τη δραστική περικοπή μισθών και συντάξεων, τα χρέη και την ανασφάλεια, την πολιτική της ανελέητης λιτότητας που δεν φαίνεται να τελειώνει εύκολα.

Τι άλλο θα έπρεπε να συμβεί για να αντιληφθούν οι συνδικαλιστικές και πολιτικές οργανώσεις ότι μια κοινή πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση και διαδήλωση -με τη διασφάλιση της ελεύθερης διακίνησης ιδεών και προτάσεων- επιβάλλεται εκ των πραγμάτων;

Ο χθεσινός εορτασμός της Εργατικής Πρωτομαγιάς ήταν ο λιγότερο μαζικός από κάθε άλλη φορά, παρά το γεγονός ότι τα προβλήματα των εργαζομένων έχουν διογκωθεί υπέρμετρα. Οι εργαζόμενοι έδειξαν με την απουσία τους ότι απορρίπτουν την πολυδιάσπαση και ότι δεν έχουν εμπιστοσύνη σε όσους μιλούν για λογαριασμό τους. Ποιος θα τους ακούσει;

Αναδημοσίευση από ΕΦ.ΣΥΝ. 

Άλλα άρθρα στην ίδια κατηγορία: Ελλάδα/Κόσμος